(2) Mere zaštite od nasilja u porodici jesu:
1. Izdavanje naloga za iseljenje iz porodičnog stana ili kuce, bez obzira na pravo svojine odnosno zakupa nepokretnosti;
2. Izdavanje naloga za useljenje u porodični stan ili kuću, bez obzira na pravo svojine odnosno zakupa nepokretnosti;
3. Zabrana približavanja članu porodice na odredenoj udaljenosti;
4. Zabrana pristupa u prostor oko mesta stanovanja ili mesta rada člana porodice;
5. Zabrana daljeg uznemiravanja člana porodice.

Mera zaštite od nasilja u porodici može trajati najduže godinu dana, a može se produživati sve dok ne prestanu razlozi zbog kojih je uvedena.
Tužbu za odredivanje mere zaštite od nasilja u porodici mogu podneti: član porodice prema kome je nasillje izvršeno, njegov zakonski zastupnik, javni tužilac i organ starateljastva.